Verwondering

Een paar dagen binnen zitten doet denk ik niemand goed. Maarja.., soms als je ziek bent en het sneeuwt en de temperatuur ver onder nul ligt, is het misschien toch ff beter voor je om wel binnen te blijven. Sterker nog, energie om mezelf binnen warm te houden ontbrak al – en nee.., ik was niet aan het streaken – , dus laat staan buiten..
Voordeel van een paar dagen binnen zitten is veel lezen, daar hou ik van! Ik verliet Nederland na kerst met zo’n 3 kilo aan boeken, terug naar Stockholm, dus genoeg te lezen! En ik ben gestart aan een serie op Netflix: Cosmos, van National Geographic. Jaaa.. Je leest het goed. Leerzaam kijkplezier. Check maar eens als je zin hebt.
Ander voordeel: weer buiten zijn is nog leuker dan het daarvoor was.

Als iemand me van te voren had gevraagd ofΒ ik het leuk zou vinden om met -9 graden voor mijn lol naar buiten te gaan, zou mijn antwoord zoiets zijn geweest als: “Wat denk jezelf?! Als er geen hoge noodzaak is, blijf ik lekker binnen chillen!”.
Maar dus.., het tegendeel is waar!
Oke, ik moet wel eerlijk zijn. Ik heb gewacht tot het minder hard sneeuwde, maar ben met twee paar sokken – k hoorde de geit toen ik mijn tweede paar aantrok πŸ˜‰ – , een wollen vest, mijn Zweedse winterjasΒ – ja die is speciaal πŸ™‚ -, muts, handschoenen Γ©n sjaalΒ naar buiten gegaan met -9 graden!
Op het feit dat mijn Hema handschoenen me deze winter ook niet door gaan helpen na, was het superfijn om ff een uur buiten te wandelen. Vanuit ons warme appartement kan ik altijd al genieten van de luchten boven Stockholm, maar nu gewoon buiten was het helemaal mooi!
Superkoud, heel zachtjes sneeuwde het, een supermooie blauwe lucht en zowel de zon als de maan lieten zich zien.
Het meer verdwenen onder de sneeuw. Zelfs de loopbrug was niet meer te onderscheiden van het meer, omdat het één grote witte vlakte was.
Wandelende mensen, sleΓ«ende kinderen, een hond met een witte neus van het wroeten in de sneeuw, vers knisperend ijs onder mijn voeten, sijpelend water dat vanuit de berg zich toch nog een weg weet de banen het meer in, ondanks de vrieskou. Owja.. Kou dus. Ik was het eigenlijk al weer ever vergeten dat het zou koud was, door alles wat ik om me heen zag.
De lucht fascineerde me stiekemΒ nog het meest. Blauw, goudkleurig aan de ene kant van het meer en paars, violetkleurig vanuit de andere kant van het meer gezien. En dan de ondergaande zon en tegelijkertijd de maan zien. Misschien ligt het aan die serie die ik kijk, maar het is toch iets bijzonders wat daar allemaal te zien is, of juist niet te zien is, daar zo hoog boven ons.
Ik vergat de kou en voelde de koude schone Zweedse lucht mijn longen in stromen, stond af en toe even stil om te kijken en maakte hier en daar een foto, om dit supermooie beeld te kunnen delen.
Toen ik laatst met een vriendin wat ging drinken zei ze: “Deze stad doet jou goed hΓ¨?! Je straalt en hebt geen probleem met de korte dagen en de kou!”. Ik dacht toen nog ‘gewoon’, jaa ik heb het hier naar mijn zin.
Nu weet ik dat ze gelijk heeft! Ik had het niet gedacht, maar ik hou Γ©cht van de kou!
Als ik goed om me heen kijk, wordt het vanzelf warm! En oke.., die wollen sokken en dat vest helpt daar uiteraard zeker bij mee. En het feit dat mijn vingers er na afloop bijna afvielen, vergeet ik gewoon even ;-).

Kijk en Leef!

Advertenties

Een gedachte over “Verwondering

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s