Doelloos

In mijn blog over wat ik, jaa hoe gek het ook klinkt, ik leerde door de kijken naar een boom tijdens de herfst had ik het even over doelloos en vroeg me toen af: Hoe vaak doe ik eigenlijk iets doelloos, zonder doel, en is dat stom om te doen?

Het woord doelloos wekte bij mij een negatief oordeel op. Een plaatje van iemand die met hangende schouders en dito mondhoeken voorbij schokt en het leven aan zich voorbij laat gaan. Ik realiseer me nu dat dat mijn oordeel is die ik aan dat woord koppel. Of beter gezegd, mijn oordeel wás!

Doelloos betekent niet functieloos, inspiratieloos of moedeloos (mijn oude plaatje bij doelloos sluit trouwens naadloos aan bij de definitie van moedeloos volgens het woordenboek :-)). Een van de definities van doelloos bevat naar mijn idee geen negatieve lading. Namelijk:

Doelloos
Zonder te weten waartoe iets dient of waar men heen wil
“En zo begon zijn doelloze zwerftocht, die hem uiteindelijk naar de westkust zou voeren.”

– Wat is daar nou positief aan zou je kunnen denken? Maar hé, weet jij veel wat voor moois hij tegenkwam aan de westkust?! 😉 –

Doelen brengen je verder, zeker. Ze helpen je groeien, ontwikkelen, vooruit. Al onze handelingen zijn op een doelgericht, al van jongs af aan. Iets voor elkaar te krijgen, iets te bereiken, iets leren, (n)iets voelen. En dat is goed, weet ook vanuit mijn achtergrond als logopedist. Die communicatieve intentie is belangrijk, als baby al! Maar soms is ‘gewoon’ iets doen ook een heel mooi doel. Een doel zonder doel. Doelloos.
Als ik mijn neefje zie spelen, zie ik dat hij dingen ‘gewoon’ doet, zonder doel. Hij doet wat hij leuk vindt. Zeker wanneer hij zich niet bewust is van zijn omgeving, de mensen die iets van hem kunnen vinden, de mensen die hij aan het lachen kan maken met zijn gekke bekken, de mensen die hem kunnen storen in zijn spel.

Doelloos, zo zie ik opeens een heel ander plaatje voor me. Een plaatje van iemand die opgewekt rondkijkt en ervaart, ontdekt en verwondert, zich bewust is van alle zintuigen en leeft in het hier-en-nu.
Met dat plaatje in mijn hoofd voelt zonder doel iets doen, opeens een stuk minder dom en zinloos. Ik weet dat soms ‘gewoon’ een kopje thee drinken zonder muziek, telefoon, tv of boek heel fijn is. Ik heb gemerkt dat ‘gewoon’ een rondje lopen, niet wetend waarheen of waarom, heel inspirerend en motiverend kan zijn. Ik voel dat ‘gewoon’ lachen naar iemand, zonder belang of behoefte, de ander blij maakt, zelfs hier in Zweden ;-). Ik proef dat zelfs een niet zo’n best kopje cappuccino heel lekker kan zijn, als ik denk aan met hoeveel toewijding ik ‘m geprobeerd heb te  maken. Ik ruik hoe dit bakkie echt mislukt is, als ik het met een glimlach door de wasbak spoel.

“Je dacht toch zeker niet dat ik dat écht op zou drinken?!”;-).

Met mijn positieve plaatje bij doelloos zie ik niet het urenlang, op de automatische piloot je duim omhoogbewegend je wereld beperken tot je telefoon.
In deze zin betekent doelloos voor mij het krampachtig streven naar een doel, durven loslaten en genieten van het onderweg zijn.

Na mijn lunch trek ik mijn jas en schoenen aan en ga een rondje lopen, geen idee waarheen, voor hoe lang en waarom precies. Gewoon, even naar buiten, zonder te denken aan tijd, tijdsduur, conditie, verbranden, stappen tellen of wat dan ook.

Ga en Leef!

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Doelloos

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s